In de oorlog om talent kijkt de bouw nu zelfs naar bakkers

Het bouwbedrijf uit Geel telt 950 werknemers en is gespecialiseerd in renovatie, restauratie, en riool- en betonherstellingen. 

Zelfs zonder een faillissementsgolf slaagde Renotec erin een equivalent van 103 voltijdse vacatures in te vullen in acht maanden tijd. Zowel mensen uit de bouw, als mensen die nog nooit een slijpschijf, drilboor of bobcat van dichtbij hadden gezien, boden zich via hun eigen netwerk aan. Dat gebrek aan ervaring schrikt Renotec niet af, het bedrijf zet al jaren in op interne opleiding. 

‘Vorige week had ik nog iemand die op zijn derde dag twee keer te laat durfde te komen. ’s Ochtends een keer en nog eens na de lunch.’ Aan het woord is de werfleider en coach Johan Klassen. ‘Die moest niet meer terugkomen.’ We ontmoeten Klassen op zijn werf onder hartje Brussel. Zijn ploeg, tussen 12 en 18 mensen sterk, werkt al bijna twee jaar aan de renovatie van een ondergrondse parking. 

Voor nieuwkomers is de ondergrondse parking meteen een realitycheck. Het duurde nog geen zeven minuten voor onze fotograaf bijna werd vereeuwigd in een nieuwe laag beton. Wie hogerop de ladder wil raken bij Renotec moet bewijzen dat hij of zij acht uur zonder natuurlijk licht fysiek zware arbeid kan verrichten. ‘In het begin kunnen we niet anders dan mensen vragen oud beton uit te breken of te helpen kabels voor de verlichting op te hangen. Vaardigheden die nuttig zijn voor je loopbaan bij Renotec leer je hier niet’, zegt Klassen. ‘Hier draait het puur om attitude.’

Opleidingen als wapen in de war for talent

Wekelijks rapporteert Klassen aan het hoofdkantoor in Geel hoe het de nieuwelingen vergaat. Daarnaast polst hij ook regelmatig hoe het met hen gaat. ‘De bouw is een speciaal wereldje’, zegt de ex-bakker, ‘je moet bijvoorbeeld om kunnen met veel verschillende nationaliteiten.’ Op het moment van ons bezoek waren er Roemenen, Bulgaren, Congolezen en Rwandezen aan de slag. 

Riolen of erfgoed

Fraussen zou naar eigen zeggen een A4 kunnen vullen met maatregelen die zouden moeten helpen om meer mensen te activeren op de arbeidsmarkt. Zin in politiek heeft hij niet. ‘Het tekort aan mensen in de bouwsector is al jaren een probleem’, zegt Fraussen. ‘Toen ik zo’n 25 jaar geleden als projectleider bij het bedrijf begon, was dat niet anders.’ Sinds hij CEO werd, zet Renotec sterk in op het in- lijven van jongeren. 

Ook voor de ingenieursfuncties binnen zijn bedrijf rekent Fraussen op de jeugd. ‘Tot een aantal jaar geleden deden wij zoals zo veel bedrijven: wachten op de witte raaf’, zegt hij. ‘Iemand met meer dan tien jaar ervaring als bouwkundige of ingenieur die nog gemotiveerd is om door te groeien.’ Ondertussen beseft Fraussen dat die strategie niks oplevert. ‘Zulke mensen worden overal goed verzorgd, die komen de arbeidsmarkt niet op.’

Nu verzorgt Renotec getalenteerde jongeren. In de maand maart organiseert Renotec een dinner & sign-evenement. Daar komen sinds een paar jaar tot 80 ingenieurs op af die bijna afstuderen. ‘Ik stel hen het bedrijf voor en we doen speeddates met de directie- en managementleden’, zegt Fraussen. Ze keren huiswaarts met een haast niet te weigeren voorstel dat uit twee delen bestaat. Het eerste is een opleiding van zes weken die hen leert dat een bedrijf meer nodig heeft dan iemand die perfect een houten of stalen balk kan berekenen. ‘Daarnaast krijgen ze als student meteen een wagen en een smartphone van Renotec aangeboden’, zegt Fraussen.

Die strategie lijkt vruchten af te werpen. ‘Jaarlijks slagen we erin ongeveer 15 van de 100 ingenieurs die afstuderen aan te werven’, zegt Fraussen. ‘Dat zijn mensen die enkele jaren tijd nodig hebben voor ze renderen, maar ik wil hen de kans bieden die Renotec mij ook gaf: meegroeien met het bedrijf.’ De voltallige directie van Renotec bestaat uit mensen die na de schoolbanken voor een carrière bij Renotec kozen. ‘Al kan natuurlijk niet iedereen de CEO worden.’ (lachje)

WeAreRenotec